الحق ک برازنده سلطانی

درودهای بیکران♥🌺💞🌺
بسیار زیبا و به موقع احساساتمان را بازگو کرد💞🌺💞

افتخار، ستون،عزیزان ازجان عزیزترمون که از تمامشون فقط صوتشون را( متاسفانه که قلب آدمی را میخراشه این شکل از 😔😔🔥🔥
آخه مگه برادر و هم وطنمون نیستن ،چرا نباید چون معین ها چون امیدها و…اسطوره‌ های تکرار نشدنی و اساتید شعر و موسیقی را خودمون ازوجودشون …😔😔🔥)بنده سی و دوسه سالمه باوجود صدها بار گوش دادن هر قطعه ازشون را شاید بخدا از ده پانزده سال پیش و شایدم بیس سال پیش،چطوربگم اصلا گروه خونیم با این نه معلوم بوده ها که دخترن یا پسر و عذرمیخوام هرکدوم برای خود چه میدونم، یه زیک زکی جیرجیرکی و نه اسمشون چونداسم مرده نه تیپ و ریختشون نه آدم میفهمه بینم عذرمیخام چه گوهی دارن ور خودشون میخورن،چندتانقاشی که اصلا اوبوهت خال وخالکوبیم ازاینابرخواستن به کل ازبین رفت،۱۵سال پیش توزندان سوزن پرطلایی و صدتاچیزدیگه واینا کجابود،کش کمرزیرشوارمیبریدیم و آتیش می‌گرفتیمش و ازگوشه کنارآبگرمکن که چی بیشتربه مدبغ های قرون وسطامیموند وکه بشکه ی میاوردن و باهیزم گذاشتم زیرش آب را گرم می‌کردن که باورکنین باز سگ اون بشکه به صد رو این آبگرمکن زیرخاکی زندان بود.که خلاصه دست می‌نداختیم و انگارکه کمپرسی که اکسوزش وقتی ماشین تو تعمیر وچطوربگم راشدین ازیه شهرهای ومکان های که بو و دود و اصلا محل اتراق ماشین سنگین‌تری مدل گذشته از زندگی سیرت میکردن وقتی درمعرض بوشون و دود و روغن سویشون همه دس به دس هم جهنم واقعی تشکیل میدادن، خلاصه که از اصل موضوع خارج نشیم،آره اون غبارانباشته شده راازبخش آبدارخانه که آبگرمکن گیلانی بود و کش سوخته و آب چندقطره و تاصبرمیکردیم بعدچندین ساعت که به اصطلاح میاوردیمش و بعنوان جوهر و سوزن چی؟سوزن های که همه تو خونه (درزن هچین)واسه دوخت دستی چیزی استفاده می‌کنیم ازش،را منتها باورکنین اصلا تیزی نوکش سابیده شده بود ازبس آتیش واسه ضدعفونی و چون کل بند دو سه تا بود که اونم با صدمات وتمنا که هر یدونه اش مال یه اتاق میبینی میبود و می‌آوردیم باصدتا نگهبان گذاشتن که پست زندان نیاد ببینه ،آخه می‌فرستادند انفرادی و جابجا میکردن، تو اون اتاق های گرم که اتاق سه درچهاری چهل نفر آمارش بود،یه گوشه باصد بدبختی و ده ها بار زخم شدن و مجدد روی زخم تازه ازنوع یعنی خودمدبشخصه واسه یه متن ،تک درختم سوخت وسطش اسم بچه ام که یازده ساله ازهم بی‌خبریم، یکسالش بود که…😔😔.خلاصه که اسم اون را وسط قسمت پایین تر ازگردنم و رو سینه چپمم ،بگذار جنگل بسوزد،
واسه ایم هفت کلمه از جایکه سوزندها سابیده شده بودن و با نخ پیچیده بودیم به یه دو تیکه چوب عین جوب کبریت،بعد خطات گیرنمیومد 😊😊یعنی چون رنگ نمی‌گرفت دقیق دوازده نوبت فک کنین الان شاید هزارتا با اون سوزانا که عین تیکه آهنی گویی باشن که با چکش کوبیده باشن، هی حالا بگذریم فقط میخوام بگم که اونجوری زخمی که شب رو جسمت بود تو اون سوز گرما و میبایست لباسم واسه آمار در روز چندبلرمیگرفتن و اصلا 😖شب بعدش زخم خودش را توژ نبسته ازنوع جاشومیکوبیدیم تا یازده روز بنده واسه هفت کلمه اون شکلی،الان با نوازش و سرمای یارو نقاشی 😊😊هی چی بگم. کاربران پیش اومد واجب و پوزش میطلبم اگر فرصتش پیش بیاد ادامه نکته حائزه اهمیت و اصل حرفم را تموم میکنم .فعلا🙏🌹