دانلود آهنگ دستگاه راست پنجگاه از گلپا با متن کامل

متن موزیک دستگاه راست پنجگاه گلپا

دردِ عشقی کشیده‌ام، که مپرس!
زهرِ هجری چشیده‌ام، که مپرس...

من به گوشه‌ی خود، از دهانش دوش،
سخنانی شنیده‌ام، که مپرس...
که مپرس! که مپرس!

آنچنان در هوای خاکِ درش،
می‌رود آبِ دیده‌ام، که مپرس...

همچو حافظ، به رغمِ مدعیان،
به مقامی رسیده‌ام... که مپرس!

ای سویِ من لب چه می‌گزی، یارا؟!
سویِ من لب چو می‌گزی، که مگوی...
لبِ لعلی گزیده‌ام، که مپرس!

سویِ من لب چو می‌گزی، که مگوی...
لبِ لعلی گزیده‌ام، که مپرس!

دل در گروِ عشقِ بتان است... هنوز!
از عمر گذشته، در قمار است... هنوز!
گفتی: «که ما دل به هم پیر شویم...»
ما پیر شدیم، و دل... جوان است هنوز!

ما را هوسِ تو، کس نیاموخت،
پروانه... به جَهدِ خویشتن سوخت.

عشق آمد و چشمِ عقل بَردوخت،
عقل آمد و بیخِ صبر بَرکند...

دورانِ تو نادر اوفتادست،
که این حُسن، خدا به کس ندادست.

دلی، زلفِ جنون را تاب داده است...
دلی، دریایِ خون را آب داده است...
نمی‌دانم کجایم؟ جایی است...
زمانه، آبی بی‌انتهایی است...

اوّل، برخاسته... افشانده گیسو،
اوّل، بنشسته... حیران، رخِ او...