دانلود آهنگ هزارپا از فرشاد با متن کامل

متن موزیک هزارپا فرشاد

گیرم تو باتلاق بعد سیل میزد روم آفتاب به قصد کیف
ولی اون که گیره نور میسوزونه گل تا گلوم گندابه و میل
به رهایی از تنگنای نفسکش توی جهان میخ ها و چکش
سر تا پا خشم میشم
چیزی میخزه رو ستون فقراتم حس میکنم نفر نیستم نفراتم
ماتم کیشم و ماتم میره توی چمدونی از تلفاتم
چیزی میخزه رو ستون فقراتم توانی ناشناس تزریق میشه توی ضرباتم
بالاتر میام از گل کمرنگتر میشن صدماتم
از گل درمیام خیالم خیلی غیرطبیعی آسوده ست
غیرطبیعی آرومم همه چیزها غیرطبیعی آسونن
تا تو شیشه ی مغازه میبینم یه هزارپا رو پشتمه
از پایین تا به گردنم پل زده
دستم رو تکون میدم تکون میخوره
من تو مشتشم یا اون تو مشتمه

میخزه روی پشتم زمانم پره چالش
سمی ترین خارش با فریب آسایش

جداش کنم غم میگرده بر یادم میافته که رنجیدم چقدر
این که باهاش لش میشم یه ور همزمان میشم سمی تر یه ور
مثل که رسید انگیزم به تهش از همین موضوع هم ترسیدم یه کم
نمیخوام از من وحشی تر بگم همه ش دلم میخواد اهلی تر بشم
انگار مست و منگ و نعشه ام اصلا حسش نی که از جام بلند شم و
فکرام میان میرن مقطع و اوضاع میاد به نظر مرتب
برگه ی زندگیم سفیدتر میشه انگار نمیدم دیگه من جوهر پس
تو بحبوحه ی جنگ و حسرت چرا نکشم از خودم دست
مصنوعیه این آسودگی گرفتم پناه من تو آغوش چی
توهم محضه این حجم بیخیالی هر چقدر شیرینه این آلودگی
شروع میکنم بریدن با یه تیکه شیشه پاهای بریده اش داره دیده میشه
قطع میکنم آخرین پاش رو میافته رو زمین با صدای جیغش

میخزه روی پشتم زمانم پره چالش
سمیترین خارش با فریب آسایش

چمباتمه زدم لب جدول میچکه خون از کف دستم
مورچه ها میریزن سر هزارپا من براشون در بسته ام
دیشب و امشب زنده موندم ببینم چی میشه شب بعدم
همین الان میخوام پا شم برم محدودم میکنه تن خستم
من رو میگیره دلشوره ی مرگم مست میشم تو میخونه ی دردم
تو مغاک این بیخونگی ذهنم میشه بیغوله ی سردم
درونم جنگی با این دنیاست نه صلح و زیتونه به دستم
نه مقهور مصنوعی بودنشام نه میخوام دور میدونش بچرخم
مجبوریه گزینش بین جمعیت انبوهی که لو میده
چطور آدم ها پر میشن از اندوهی که تهیه
تکرار توهینه وقتی که مرسوم میشه توجیهش
من لمسش کردم سیل میبردت تا دم مرگ
سم باز میکنه بازتولیدت
از گلوی دنیا پایین نمیرم با دولا راستی
هذیونه راضی بودن اگه به سم مبتلا شی
تبلیغ میشه هی خودتباهی
ساختن میشه هی متلاشی
میرن آب همه ی فرصتا خیس
کجا با کی باید شد گلاویز