دانلود آهنگ برگ سبر 141 از گلپا با متن کامل

متن موزیک برگ سبر 141 گلپا

برگ سبز ۱۴۱
گوینده: روشنک

عطار (قصیده)
چشم بگشا که جلوه دلدار،
این تماشا چو بنگری گویی،
به تجلی است از در و دیوار،
لیس فی الدار غیره دیار.

دکلمه: روشنک

زهره (منصوره اتابکی) (غزل)
روی بنمای كه در پای تو ریزم جان را،
قد برافراز كه كوتاه كنی قصة سرو.
غم من پرس كه غمخوار نهانت باشم،
تا سر بندگی‌ام هست عنایت فرمای.

زلف بگشای كه بر باد دهم ایمان را،
رُخ برافروز كه آتش فكنی بستان را.
درد من بین كه تمنا نكند درمان را،
گر بدان سلسله گردن ننهم فرمان را.

گوینده: روشنک

خوش آن دمی كه تو اندر كنار من باشی،
ز هستی دو جهان چشم پوشم ار روزی.
به بی‌قراری زلفت قسم، قرار نبود،
چو شمع روشنی شام تار من باشی.
ز غیر چشم بپوشی و یار من باشی،
كه بی‌خبر ز دل بی‌قرار من باشی.

دکلمه: روشنک

به خاطر داری آن روزی كه می‌سوخت،
برونت خنده می‌زد، خنده‌ای گرم.
تنت اندر تبِ گرم و روان‌سوز،
خدای عشق، عشق عالم افروز.

به طرف كوهساران روی كردیم،
شراب عشق و مستی نوش كردیم.
كنار لاله‌های چون پیاله،
هوای نوبهاری بود و ژاله.

كنار جوی و پیش آب روشن،
فراموشت نخواهم كرد هرگز.
سخن از عشق و از آینده گفتی،
گهی با اشك و گه با خنده گفتی.

ولی افسوس، با دست جدایی،
خزان سرد و بانگ ناامیدی.
جهان ما بگردید و سیه شد،
رسید از راه و شادی‌ها تبه شد.

اگر مهر و وفا دانم همین است،
نخوانم جز سرود ناامیدی.
من و زین پس هوای بی‌وفایی،
نخواهم غیرآهنگ جدایی.

زهره (منصوره اتابکی) (دوبیتی)
آواز: گلپایگانی

سینه‌ای دارم ز غم افروخته،
سوختم از آتش سودای او.
گر چه كردم نیستی را پیشه‌ام،
كیستم من از خودی بیگانه‌ای.
ای خوشا این مستی و دیوانگی،
سینه‌ای دارم ز غم افروخته.

نكته‌ها از فیض غم آموخته،
جان نهادم بر سر غم‌های او.
آسمان‌ها عرصة اندیشه‌ام،
عاشقی دُردی‌كش و دیوانه‌ای.
دور بادا نخوت و فرزانگی،
نكته‌ها از فیض غم آموخته.

دکلمه: روشنک

عراقی (غزل)
زیبد كه ز درگاهت نومید نگردد باز،
آن كس كه به امیدی بر خاك درت افتد.

گوینده: روشنک

این هم برگ سبزی بود، تحفة درویش،
علی نگه‌دار شما.