دانلود آهنگ ماما کشتمش از هیپهاپولوژیست و عرفان با متن کامل

متن موزیک ماما کشتمش هیپهاپولوژیست و عرفان

دس ا تلاش ورنداشتم
کردم حراج هرچی داشتم
خواستن ازم بگیرن هرچی ساختمو
نابود کرد اتمسفر تاج منو
بابا یادته چقد بحث میکردم
هنوز دلت خوشه که یروزی برمیگردم
سنتا منو ا همچی منع میکردن
آرامبخشا مردمکامو تنگ میکردن
دیو شدم گوش کردم به حرفای مامانی
دیدمو روشن کردم تو شبای تاریک
دلخوشیم پست معلمم
فقط وقتی عشقو بفهمی سرمایه داری
ا مدرسه برام مونده خاطرات بد
اون روزا سخت شدم منم شاعرانه تر
ا دوس دخترم بودم عاشقانه تر
بم خیانت کرد دیدن همجای شهر
تهش کشو ترجیح دادن همه جای شر
ولی شرو ترجیح دادم من بجای کش
ا کردن اعتماد خوردم ضربه های بد
نیت خوب نشونم داد صحنه های بد
کلی آرزوی خوب کردم نحس شدش
صبرم کمه کینه هامو بیا نقد کنش
برام درینکی نریز که کمه الکلش
چون شدم فوق ستاره من سریع جنگ شدش
مامان تو رو نمیبینم تو رو نفس میکشم
ا بد آزادی خوندم واسم قفس میکشن
کردم رپ ولی نبود هدفم فقط دیده شم
فنام میگن همچیو گفتی من ا چی بگم
شدم مهاجر تو کوچه های سرد لندن
خستم ا هرچی کلاب شنبه رفتن
من شعر شدم تا برامن رپ شه پرونده
نه یکی دوتا ستا بلکه بدتر
به خودم میگم چیت کم بود مردک احمق
چقد قلبمو شکوندن چقد قلب شکستم
میموندم دکتر کلی خرج کمتر
تهش یه زندگی شاد با یه کش کمتر
میخوای بگی بدم ولی
هیچوقت پشیمون نمیشم
هرکاری کردم درست بود
هزیون نمیگم من با همتون فرق دارم
شبیهتون نمیشم همشو گرفتی خلوص
قلبم مونده پیشم فقط
مامان خودم زدم کشتمش
یه اسلحه رو سرشو
بعدم خون چکید رو فرشت ساری
ماما بازم اون اولش
خودم همچیو به باد دادم
نرسیدیم به تش آخر
ماما بهم قول بده
اگه برنگشتم فردا رو پیشت
زندگی کن مثل همیشه
نگا نکن پشت سرت
اینو گفتی بهم لحظه رفتن
خیلی غمگینمو شرمندم ماما
کلید بگاییامنو
کم میاره بلاخره یجایی آدمو
خواستم بده بره چن بار
ادامه راه رپو
ولی هولم میداد جلو هربار یه صدایی منو
یاده دوران سخت طلاقو مهاجرت
واسه رنگ پوستم زندان توی اتاق حبس
روزا جوینت رو لبم یادم بره اوضاع بد
ولی تا پلکام میرفت فکرا میاد سراغت شر
بابام فرهنگی بود من رفتم تو کار خلاف
گرم گرم پکا میرفتن اجاره دراد
رو کف ترازو سنگین وجدان داشت شبا
اینا رو هول میده پایین
اون روزا رو یادش نیاد
حتی وقتی صفر بودن
حسابام کریپ بروم بودم
فرش بودن لباسامو
رو فرم بودم صورتم با سیلی سرخ بود
یا هنو بچ مچا خونم ویزیتور بودن
هرچی رفتم جلو دیدم
تش با خودم طرفم
همچیو دادم بره حتی دود علفم
قلممو برداشتمو شروع کردم از اول
حالا ورسو میندازمو
همه میگن ده از ده
مینویسم تا که نوک دستام بنفش شن
تاکه بجا ثانیه ها دشمنا من تلف شن
تا که گنج تو ما بازم پیدا کنم استخر شم
رسید ته فیلمم راضی باشم از نقشم
همکارا ا قدیم همه بم یه هیتی دادن
منه کخل فک میکردم اینا رفیقامن
ده تا آرتیست تومه خودم تکی فستیوالم
همینا که میبینی و هیچی فیکی داشم
هرکی میشناستم فقط میگه عشقی داشم
اینا هف رنگ رنگین کمون
میخوام مشکی باشم
ترجیح میدم نباشم تا که اینشکلی باشم
اره مامان ببخش اگه دیر بزرگ شدم
اگه کودک درونم زندست دیر درست شدم
رفتم دنبال آرزوهای دست نیافتنیو
حال نور خورشیدی که میتابه به زمردم
مامان خودم زدم کشتمش
یه اسلحه رو سرشو
بعدم خون چکید رو فرشت ساری
ماما بازم اون اولش
خودم همچیو به باد دادم
نرسیدیم به تش آخر
ماما بهم قول بده
اگه برنگشتم فردا رو پیشت
زندگی کن مثل همیشه
نگا نکن پشت سرت
اینو گفتی بهم لحظه رفتن
خیلی غمگینمو شرمندم مامان ساری